Συνέντευξη: Βαλέρια Τάραντο, Διευθύνουσα σύμβουλος των πολυκαταστημάτων Notos, «Η πολυτέλεια δεν σχετίζεται απαραίτητα με την τιμή»

Συνέντευξη στην Φωτεινή Νάσσου

Στη διάρκεια της έως τώρα επαγγελματικής καριέρας της, βρέθηκε στους Alexander McQueen και Gucci Group, ενώ ύστερα από 10 χρόνια στο Λονδίνο, επέλεξε την επιστροφή της στην Ελλάδα. Μιλά στο WIBS, για τη βιωσιμότητα στη μόδα, την πολυτέλεια που σχετίζεται με την ποιότητα και όχι απαραίτητα με την τιμή, αλλά και την προσωπική της διαδρομή… Από το Λονδίνο και το Μιλάνο στα πολυκαταστήματα Notos. Σε μια περιοχή που έχει «χτυπηθεί» από την κρίση, αλλά πλέον… αναρρώνει και αναβαθμίζεται, το εμβληματικό brand, θέλει και μπορεί να βάλει το λιθαράκι ανανέωσης, στο κέντρο, του οποίου έτσι κι αλλιώς αποτελεί από το 1901 σημείο αναφοράς.

Τι είναι μόδα για εσάς;
Είναι ένας τρόπος έκφρασης. Δεν είναι απλά κάτι το υλικό, όπως τα ρούχα. Μπορείς να πεις πολλά για τον άνθρωπο, από τον τρόπο που ντύνεται και παρουσιάζεται.
Επίσης, μπορείς να πεις πολλά και για τον άνθρωπο, που σχεδίασε. Θα τολμούσα να πω, ότι είναι ένας τρόπος έκφρασης, όπως είναι και η τέχνη για τους σχεδιαστές.
Η μόδα, μπορεί και συνδυάζει ιστορία, τέχνη αλλά και τεχνολογία. Οι σχεδιαστές, επηρεάζονται και εμπνέονται από ιστορικά γεγονότα ή περιόδους, από τέχνη και τέλος χρησιμοποιούν την τεχνολογία και ό,τι τελευταίο αυτή τους προσφέρει, όπως εναλλακτικά υφάσματα, ή άλλους τρόπους επικοινωνίας.

Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τον χώρο της μόδας;
Σχεδόν τυχαία. Οι σπουδές μου είναι χρηματοοικονομικά και management. Στο master μου, συμμετείχα σε Erasmus Programme, με το πανεπιστήμιο Bocconi στο Μιλάνο. Εκεί είχα την ευκαιρία, να πάρω μαθήματα management για τον χώρο της μόδας, από τον καθηγητή Santο Versace (αδερφό του Gianni Versace, ιδρυτή της πολύ γνωστής μάρκας ο οποίος δολοφονήθηκε). Ήταν η πρώτη μου επαφή με το business κομμάτι της μόδας και η πρώτη φορά που κατάλαβα το μέγεθος αυτής της βιομηχανίας. Σήμερα, τα έσοδα ανέρχονται σε 1.5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Όταν λοιπόν έπρεπε να γράψω την πτυχιακή μου, για το LSE, που ήταν 50.000 λέξεις, προτίμησα να είναι σε έναν τομέα που είχε ενδιαφέρον για εμένα και έτσι έγραψα για «Αγορές και συγχωνέψεις εταιριών μόδας luxury στην Ιταλία». Ήταν η εποχή, που το Gucci Group, είχε κάνει 8 εξαγορές (YSL, Stella McCartney, Balenciaga, Alexander McQueen, Sergio Rossi, Boucheron, Bedat, Bottega Veneta). Μετά την αποφοίτηση μου, έστειλα βιογραφικά σε εταιρίες μόδας και με κάλεσαν από τον Alexander McQueen, για να δουλέψω αρχικά, στο finance team. Έτσι ξεκίνησε αυτή η μαγική εμπειρία!

Στη διάρκεια της επαγγελματικής σας καριέρας λοιπόν βρεθήκατε στους Alexander McQueen και Gucci Group, ενώ ύστερα από 10 χρόνια στο Λονδίνο επιλέξατε… Ελλάδα. Ποια ανάγκη σας έφερε στη γενέτειρα σας;
Η αλήθεια είναι ότι αρχικά, είχα πει να γυρίσω όταν βαρεθώ το Λονδίνο, αυτό -δεν το κρύβω- δεν έγινε ποτέ. Πολλά πράγματα στη ζωή είναι θέμα συγκυριών και τύχης.
Το 2010, μου ζητήθηκε να μετακομίσω στο Παρίσι για τον όμιλο Gucci. Ήταν τότε, που είχα αρχίσει να σκέφτομαι, να γυρίσω στην Ελλάδα, γιατί ήταν η οικογένεια μου και οι παιδικοί μου φίλοι, οπότε, με τη μετακίνηση που μου ζητούσαν, ήταν εύκολη η απόφαση να διαλέξω.
Επίσης, ένιωθα, πως είχε μεγάλο potential η Ελλάδα από τότε και ότι οφείλουμε να γυρίσουμε, να φέρουμε ένα μέρος της επαγγελματικής μας εμπειρίας και ταυτόχρονα με τις διασυνδέσεις μας να «διαφημίσουμε» τη χώρα μας στο εξωτερικό, για πολλά παραπάνω πράγματα, εκτός από «το καλό κλίμα και τον ήλιο».

Τα πολυκαταστήματα Notos είναι ιστορική αλυσίδα, που πάνω από όλα, εμπνέουν εμπιστοσύνη. Ποιος είναι ο στόχος σας, το όραμα σας; Ποια η στρατηγική της εταιρείας;
Βασικό μας όραμα και στόχος είναι, να επαναπροσδιορίσουμε τα πολυκαταστήματα, να τα ανανεώσουμε, διαμορφώνοντας τα σε σύγχρονα καταστήματα, που εξυπηρετούν τις ανάγκες των καταναλωτών, που προσφέρουν μια εμπειρία εκτός από μία απλή συναλλαγή, και νέες ιδέες. Όλα αυτά, παραμένοντας πάντα πιστοί στις βασικές μας αξίες. Ο πελάτης, οι ανάγκες του έρχονται, πάνω από όλα, και η εμπειρία που θα προσκομίσει από την οποιαδήποτε επικοινωνία με τα Νοtος, είναι το επίκεντρο μας! Λειτουργούμε πλέον ως omnichanel οργανισμός, που προσεγγίζει τον πελάτη, από όλες τις πλευρές.

Με τη νέα μας στρατηγική, σκοπός είναι να εκσυγχρονίσουμε τα πολυκαταστήματα με την παρουσία νέων brands, που αντιπροσωπεύουν τα καινούρια trends. Όταν αναφερόμαστε σε νέα trends, εννοούμε φυσικά στιλιστικά, αλλά και πως βλέπουμε πλέον τη μόδα και τη ζωή μας και συγκεκριμένα τη βιωσιμότητα, το inclusivity κ.λπ. Αυτό, θα μας επιτρέψει να προσελκύσουμε νέο κοινό (Gen Z), αλλά και να «ενημερώσουμε» το ήδη πιστό κοινό μας. Τα πολυκαταστήματα Notos, απευθύνονται σε όλες τις τάξεις, καθώς προσφέρουν μεγάλη ποικιλία τιμών και εμπορευμάτων και θα συνεχίσουν να εξυπηρετούν τις ανάγκες όλων των καταναλωτών, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση.

Συνέπεια στην εξυπηρέτηση, στο customer experience, χαρακτηριστικά τα οποία είναι στο Brand DNA των Notos. Έμφαση και ενδυνάμωση του E-commerce μέσω avant premieres, web launches, αλλά και digital developments για τη βελτίωση του UX & customer experience. Ενδυνάμωση της digital επικοινωνίας για ενίσχυση της αναγνωρισιμότητας των Notos ως μοναδικός-ξεχωριστός, αλλά και οικείος προορισμός shopping.

Μπορεί η πολυτέλεια να είναι προσιτή;
Η πολυτέλεια για εμένα σχετίζεται με την ποιότητα και όχι με το όνομα ή την τιμή απαραίτητα. Επίσης, δεν είναι μόνο τα υλικά πράγματα, αλλά και η εμπειρία που αποκομίζεις.
Τα μεγάλα luxury brands ξεκίνησαν, όλα από την πολύ υψηλή ποιότητα που προσέφεραν και την εξειδίκευση. Δηλαδή, η Gucci, ήταν εταιρεία που εξειδικευόταν σε δερμάτινα είδη και βαλίτσες. Αυτή τη στιγμή, τα μεγάλα luxury brands, είναι αλήθεια, ότι δεν είναι προσιτά στους πιο πολλούς καταναλωτές και επίσης έχουμε, λόγω της υπερ-προβολής, «μπερδέψει» τις αξίες μας σε ό,τι αφορά τον όρο πολυτέλεια. Υπάρχουν όμως πολλά μικρότερα brands, που προσφέρουν προϊόντα με άριστη ποιότητα και φοβερό design και καινοτομία. Χρειάζεται όμως, κάποιος να έχει όρεξη και επίσης να το αναγνωρίζει.
Ποιες είναι οι νέες τάσεις της μόδας και φυσικά δεν εννοώ μόνο τις στιλιστικές… Μιλάω για τον αντίκτυπο στην κοινωνία, τον πλανήτη και τον τρόπο που βλέπουμε τους εαυτούς μας.
Η βιωσιμότητα, το inclusivity, η αποδοχή όλων των σωματότυπων είναι από τα πολύ σοβαρά θέματα που απασχολούν πλέον την κοινωνία μας και κατά συνέπεια το fashion industry.
Η βιωσιμότητα, πρώτη από όλα, είναι ένα θέμα που απασχολεί όλους όσους σέβονται το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τώρα, όσο ποτέ, η ποιότητα των πρώτων υλών, το πως έχουν αποκτηθεί και γενικά όλη η αλυσίδα παραγωγής, απασχολεί τον καταναλωτή και άρα και εμάς, που θα να επιλέξουμε τι είδους brands, θα προσφέρουμε. Όλο και περισσότερα brands προσφέρουν μεγαλύτερη διαφάνεια για την προέλευση των εμπορευμάτων τους. Για παράδειγμα, η Chloe, ξεκινώντας από το FW23, προσθέτει σε κάθε ένδυμα, έναν κωδικό, με τον οποίο ο καταναλωτής μπορεί να ελέγξει όλα τα στάδια παραγωγής που ακολουθήθηκαν. Επίσης, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία για τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που εργάστηκαν στην παραγωγή του προϊόντος, υποχρεώνοντας τις εταιρείες, να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στους υπαλλήλους τους και να μην αναζητούν απλά μια φτηνή λύση που οδηγεί σε εκμετάλλευση.
Το inclusivity και η αποδοχή όλων των σωματότυπων, συμβατικών ή όχι, είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα, που καλείται η βιομηχανία της μόδας να αντιμετωπίσει. Βλέπουμε νέες καμπάνιες προώθησης εμπορευμάτων, που δεν ακολουθούν τα παλιά πρότυπα ομορφιάς που άγγιζαν την τελειότητα. Τα brands, συμπεριλαμβάνουν τις προσωπικότητες που τους αντιπροσωπεύουν και ανθρώπους με σωματικές ιδιαιτερότητες, normalizing the conversation, όπως λένε, και προσπαθούν να βελτιώσουν τον τρόπο που βλέπουμε αυτές τις ιδιαιτερότητες.
Τέλος, όλο και πιο πολλές εταιρίες, παρουσιάζουν ρούχα genderless που έχουν ως σκοπό να εξυπηρετούν όλους και προσφέρονται σε μεγάλο εύρος διαστάσεων.

Αυτό που χαρακτηρίζει την εποχή μας, είναι, πως «η εμφάνιση σου είναι αποδεκτή όπως και εάν είσαι και δεν καθορίζεσαι από αυτό. Έχεις το δικαίωμα να εκφραστείς, όπως θέλεις, χωρίς να πρέπει να ακολουθείς συμβατικούς κανόνες».

Πώς βλέπετε τις γυναίκες σήμερα σε θέσεις ευθύνης;
Σίγουρα πιο ψύχραιμες (αστειεύομαι).
Θα τολμούσα να πω, σε ένα από τα πολλά φυσικά τους περιβάλλοντα. Νομίζω, οι γυναίκες είναι εφοδιασμένες με δύναμη και προσόντα, που δεν γνωρίζουν πάντα ότι έχουν, μέχρι που να βρεθούν αντιμέτωπες με καταστάσεις. Καταλαμβάνουν, όλο και πιο πολλές θέσεις ευθύνης, στις οποίες πολλές φορές, δεν έχουν κάποια καθοδήγηση. Πιστεύω ότι έχουν το προσόν να τα βγάζουν πέρα, όπως θα λέγαμε, με δημιουργικούς τρόπους και να φέρνουν το θετικό αποτέλεσμα. Πολλές φορές, να παρουσιάζουν καινοτόμους τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων και να κερδίζουν τον θαυμασμό. Το μόνο πρόβλημα που εντοπίζω, είναι ότι συχνά, δεν αφήνουν και καμία από τις άλλες ευθύνες, που μπορεί να έχουν στην προσωπική τους ζωή, με αποτέλεσμά να είναι η δουλειά τους διπλή.
Δεν τρομάζουν όμως εύκολα!

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να διαθέτει κάποιος, ώστε να είναι αποτελεσματικός σε μια ηγετική θέση;
Είναι βασικό να μπορεί να εμπνεύσει την ομάδα του, να μπορούν να δουν το όραμα του, να το «αγκαλιάσουν», έτσι ώστε τα άτομα που τη συμπεριλαμβάνουν να μην κάνουν απλά μια εκτελεστική εργασία. Η ομάδα είναι πολύ σημαντική γιατί κανένας ηγέτης δεν μπορεί να φέρει εις πέρας όλο του το όραμα μόνος του. Είναι σημαντικό, επίσης, να έχει σεβασμό προς τις απόψεις των άλλων, να είναι ανοιχτός στις προτάσεις-ιδέες αλλά και κριτικές. Όπως και πριν δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει τα πάντα, ειδικά στην εποχή που ζούμε που οι αλλαγές και οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες. Είναι βασικό να μένει ενημερωμένος, για να δει που πάει ο τομέας του και τι μπορεί να του φανεί χρήσιμο.
Τέλος, πιστεύω, πως πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση, έτσι ώστε να μένει σταθερός στον στόχο του, ακόμα και σε κάποιες δυσκολίες που θα παρουσιαστούν.

Πιστεύετε ότι η γυναίκα είναι ένα ανεκμετάλλευτο «ορυχείο» που μπορεί με την παρουσία της να πλουτίσει την οικονομία, τη διοίκηση, την κοινωνία ολόκληρη;
Η γυναικεία ικανότητα είναι σίγουρα ανεκμετάλλευτη, όπως και τα χαρακτηριστικά – προτερήματα της. Το αναφέρω αυτό, γιατί, ενώ δίνουμε πλέον θέσεις ευθύνης στις γυναίκες, έχουμε την απαίτηση να συμπεριφερθούν σαν τους άνδρες – και ίσως και εμείς οι ίδιες να αλλάζουμε τους εαυτούς μας, για να συμπεριφερθούμε όπως νομίζουμε ότι απαιτεί η θέση. Δηλαδή, μια γυναίκα CEO, την περιμένει κάποιος να είναι σκληρή, αδίστακτη, ίσως δύσκολη κλπ. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε καλά, ακόμα, είναι πως κάποια άλλα χαρακτηριστικά, όπως η αυξημένη ενσυναίσθηση των γυναικών για παράδειγμα, ίσως να είναι πολύ πιο χρήσιμα στη διοίκηση επιχειρήσεων, της οικονομίας και της κοινωνίας. Είναι η διαφορετική πλευρά άποψης και αντιμετώπισης που φέρνει η γυναίκα στο τραπέζι και όχι μόνο η βιολογική διαφορά.